Put ka Zapadnim zemljama je, po samoj definiciji, najopasniji put na svetu. On predstavlja putovanje izvan Smrti, izvan osnovnih božanskih standarda Straha i Opasnosti. To je najstrože čuvan put na svetu, jer vodi do dara koji nadilazi sve druge darove: besmrtnosti.

Priča počinje kada ostareli pisac Vilijam Sjuard Hol (iliti Barouz “lično”) pokuša da pisanjem “prevari smrt”. Hol šalje svoje likove Džoa, Kima (revolveraša iz “Mesta mrtvih puteva”), Nefertija, te Hasana i Sabaha (Starca sa Planine), imaginativne ekstenzije samoga sebe, kao izviđače u Zemlju mrtvih, gde treba da pronađu put ka besmrtnosti. Barouzovu opsesivnu metafiziku (u koju, pored ostalog, ulazi i egipatska mitološka koncepcija da svaka osoba ima sedam duša) nije moguće shvatiti doslovno, ali se ne može tvrditi ni da ona nije važna. Naći izlaz ka Zapadnim zemaljama (prema egipatskoj mitologiji, zapadna obala Nila bila je Zemlja mrtvih) jeste zadatak koji treba da reše protagonisti romana, ali događaji na samom putu mnogo su zanimljiviji od mitologije koja im stoji u osnovi.

“Zapadne zemlje” su Barouzova „Knjiga mrtvih“, koja se za svoju simboličku strukturu oslanja na mitologiju starog Egipta. To je složeno isprepleten roman, često pikareskan, često epizodičan, koji se putuje kroz vreme od Starog Egipta do nemira 1999. godine, krećući se od teskobnih slutnji savremene stvarnosti do trenutaka patosa i visoke komike. “Zapadne zemlje” zaključuju Baroiuzovu duhovnu odiseju započetu u „Gradovima crvene noći“, a nastavljenu u „Mestu mrtvih puteva“

Zapanjujuća mešavina autobiografskih epizoda i izuzetne egipatske teologije, Barouzov poslednji roman je dirljiv i melanholičan. Spajajući ratne filmove i pornografiju, uz reference na Kafku i Mailera, “Zapadne zemlje” potvrđuju njegov status jednog od najvećih američkih pisaca svih vremena. Ovo delo predstavlja duboku meditaciju o moralu, usamljenosti, životu i smrti.

O autoru: