Miroslav Popović

Njegov život pa i celokupno kasnije stvarlaštvo označila je teška sudbina odsluženja političke kazne na Golom Otoku. Nakon povrtka iz logora, završio je studije ruskog jezika i književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Kao pisac se afirmisao 1984. godine romanom Sudbine, koji se za kratko vreme našao u žiži interesovanja publike i kritike (roman je za jedan glas izgubio od Hazarskog rečnika u trci za „Ninovu nagradu“ te godine). Roman je kasnije nagrađen „Nolitovom nagradom“ i nagradom „Miloš Crnjanski“. Smrt je ovog pisca presekla u dovršavanju dve nove knjige. Posthumno, zahvaljujući piscu, akademiku Dragoslavu Mihailoviću, objavljene su mu zbirka pripovedaka Tvrdo nebo (Nolit, 1986) i memoarsko-umetnička proza Udri bandu („Filip Višnjić“, 1988), koja je imala tri izdanja i prevod na francuski jezik, 1991. godine.